Wij en zij

Al bijna 40 jaar hang ik een club aan waarvan mijn bloed en mijn hart de clubkleuren hebben aangenomen. Ik weet dus heel goed dat voetbal emoties los maakt. De emotionele tegenstelling tussen juli 2014 en maart 2015 is echter wel heel groot.

Wat waren WE allemaal Oranje en wat waren WE allemaal euforisch tijdens de WK in Brazilië. Niemand gaf vooraf een cent voor de verrichtingen van Louis en zijn mannen. Zelfs niet nadat WE met 0-1 achter kwamen in de openingswedstrijd tegen Spanje, destijds nog wereld- en Europees kampioen. Toen het uiteindelijk omgebogen werd naar een 5-1 overwinning vonden WE het nog een incident. Gaandeweg het WK werd heel Nederland meegezogen in de Oranje hype. Wat waren WE trots. Zo trots dat zelfs een derde plek enige teleurstelling teweeg bracht. Maar voor ONS was het WK geslaagd.

Hoe anders is het nu. Verloren wedstrijden tegen IJsland en Tsjechië brachten deelname aan het Europees kampioenschap volgend jaar in Rusland al in gevaar. Na het gelijke spel tegen Turkije deugde er helemaal niets meer van de helden van het WK van vorig jaar. Een bejaarde trainer die het voor het geld niet meer hoeft te doen, een aanvoerde die na de late gelijkmaker liet blijken dat hij vader wordt … er bleef geen spaan van heel. Van Oranje leeuwen met spierballen werden het ineens Oranje welpjes met Van Gogh armen. Echter hoor ik niemand over het feit dat WIJ verloren hebben. Nee, ZIJ hebben verloren.

Hoe anders is het bij MIJN cluppie. WIJ winnen samen en WIJ verliezen samen. Mooi voorbeeld … bestuurslid stapt op en de emoties lopen hoog op. Whatsapp berichten vliegen me om de oren en mijn timeline op Twitter ontploft. Dat is nou waar echte clubliefde het verschil maakt. Daar waar bij Oranje alleen het WIJ gevoel heerst wanneer er succes is daar is het WIJ gevoel bij de mooiste club er altijd, ook als het slecht en nòg slechter gaat. Bij de echte supporters tenminste. Uiteraard zijn er ‘golddiggers’ die alleen van zich laten horen als het goed gaat.

Wat ben ik blij dat ik een blauw-wit hart heb en bloed dat in dezelfde kleuren door de aderen stroomt. Kan ik tenminste ergens mijn emoties in kwijt.

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *