Weemoed

Het zit er weer op die vreselijke maandag. Dat iedere maandag ‘blue monday’ is gaat wat te ver maar wat vind ik het lastig.

Maandag, de ‘day after’ …. Je verheugt je vanaf een bepaald moment in de week op het komend weekeinde. Je knippert een keer met de ogen en het is weer voorbij. Op zondagavond begint het eigenlijk al. Een weemoedig gevoel overvalt me dan. Zo’n gevoel dat je krijgt wanneer iets waar je lang naar uit gekeken hebt weer voorbij is. Voordeel is dat iedere week een weekeinde heeft. Nadeel is dat het iedere week ook weer maandag wordt.

Op maandag is het op de weg ook vaak ongekend druk op een tijdstip waar het op iedere andere dag heel rustig is. Het lijkt er op dat op maandag iedereen die werken mag zo vroeg mogelijk bij zijn of haar werkgever wil zijn. Natuurlijk om zo snel als mogelijk weer naar huis te mogen.

Het einde van die eerste werkdag van de week stemt me dan wel weer redelijk. Ik heb het weer overleefd. De thuisreis verloopt vrolijk. Als ik dan voor het stoplicht sta dan zie ik de mensen die weer naar huis gaan, met een glimlach in de auto zitten.

Volgens mij denken we allemaal hetzelfde … “de kop is er weer af”.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *