Joehoe … we mogen weer

Woensdag 18 maart is het weer zover, we mogen stemmen. Mogen is dus wat anders dan moeten. Echter heb ik me in al die 31 jaren dat ik mag stemmen mezelf altijd een ‘moeten’ opgelegd. Want mijn stem zal ik nooit verloren laten gaan.

De jongere generatie gaat hier heel anders mee om. Die vragen hun ouders waarom ze ‘moeten’ stemmen. Hoe ga je dat als ouder uitleggen in een tijd waarin geen enkele politieke partij meer geloofwaardig is en de graaicultuur een gemeengoed is geworden. Volgens mij valt dat niet uit te leggen.

Zelf breek ik mijn hoofd over de vraag op welke partij ik in vredesnaam moet gaan stemmen. Het vertrouwen is weggeëbd in al die jaren. Sinds Bolkestein de landelijke politiek verlaten heeft is er voor mij geen charismatische politicus meer waar ik met ontzag naar luisterde.

Heel af en toe betrap ik mezelf erop dat Geert Wilders mijn lezend oog en luisterend oor krijgt. ‘Betrappen’ heeft altijd een beetje een negatieve inslag en zo voel ik dat ook een beetje. Best wel raar eigenlijk. In een land waarin een vrije meningsuiting geldt zou dat niet moeten zijn. Maar ik betrap meer mensen erop. Wanneer die over Wilders praten beginnen ze altijd met “niet dat ik op de PVV ga stemmen hoor, maar wat Wilders zegt daar zit toch wel een kern van waarheid in”. Het lijkt erop dat een heleboel mensen worstelen met hun politieke voorkeur.

Maar het zal wel net zo gaan als bij alle andere verkiezingen voor welke geleding dan ook. Veel mensen zijn kritisch, lopen te schelden, vinden ergens wat van. Echter als het erop aan komt dan geven ze niet thuis en geven zij hun stem aan de politieke partij waar zij altijd de voorkeur aan hebben gegeven. Het zal allemaal wel bij het oude blijven. Dat alles onder het motto ‘zij dronken een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was’. Succes met jouw stemkeuze!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *